گپ دایو پشت پرده بخش اول از قسمت دوم - معرفی ترسناک‌ترین سازهای سینما

استودیو ملودایو - سه‌شنبه، 2 بهمن 1397

موسیقی بی کلام فیلم های ترسناک تبحر خاصی در ترساندن تماشاچیان دارد، حال پرسش اینجاست که علت ترسناک بودن موسیقی متن این دسته از فیلم های پرطرفدار سینما چیست و در ساخت موسیقی متن فیلم های ترسناک از کدام ساز و کدامین نت استفاده می شود که شنیدن نوای این فیلم ها اینچنین لرزه بر اندام تماشاگر می اندازد. 
در ادامه با بخش اول از دومین قسمت از مجموعه پادکست های گپ دایو پشت پرده همراه باشید تا در مورد عجیب ترین و ترسناک ترین سازهای تاریخ سینما بیشتر ببینید و بشنوید.

فایل صوتی و کم‌حجم پادکست گپ دایو:

شاید برای خیلی از مخاطبان فیلم‌های ترسناک پیش آمده باشد که هنگام تماشای فیلم صدای تلویزیون را کم کنند، چرا که شنیدن صدای موسیقی فیلم ترسی بیشتر از داستان به آنها القا می‌کند. تولید این صداهای ترسناک نتیجه استفاده از سازهای عجیب و غریب و ابداعی است که موجب می‌شود بیننده فیلم با شنیدن صدای آنها روی صندلی میخکوب شود.

موسیقی فیلم‌های ترسناک یکی از مهمترین المان‌های آنها به شمار می‌رود و به همین دلیل مهندسان صدا و آهنگسازان برای ایجاد صداهای عجیب و ترسناک سازهایی ابداع کرده‌اند تا بیننده عمیقا دچار وحشت شود.

ساز ترسناک واترفون (Waterphone)؛

ساز ترسناک

صدای این ساز چیزی شبیه صدای وال‌ها و دلفین‌هاست. این ساز بر اساس نام سازنده‌اش ریچارد واترز نامگذاری شده و ترکیبی از واتردرام و امبیرا Mbira است. این ساز متشکل از تیغه‌هایی با طول‌های متفاوت بوده و داخل آن آب وجود دارد و صدای تیز تولید شده از آن ترکیبی از صدای آب و فلز است. این ساز را هم با آرشه و هم با ضربه زدن به آن می‌نوازند و صدای تولید شده از آن وحشت و اضطراب را به بیننده القا می‌کند. واترفون یکی از سازهای مورد علاقه آهنگسازان فیلم‌های ترسناک است و بوسیله آن صدایی غریب ایجاد می‌کنند. در موسیقی متن فیلم‌های Aliens، Poltergeist، Let the right one in و ماتریکس  از این ساز استفاده شده است.

به گفته ریچارد واترز سازنده این ساز «صدای آن بازتاب چیزی عجیب و ناشناخته است، بیگانه‌ها، ارواح، مرگ و حالت توهمی و حالتی غیرعادی ...».

ساز ترسناک بلستربیم (Blaster beam)؛

سازهای ترسناک

اندازه این ساز 12-18 فوت است و بزرگترین ساز زهی محسوب می‌شود و از 24 سیم پیانو و پیکاپ قابل جابه‌جایی تشکیل شده است. این ساز صدایی ترسناک دارد و ذهن را آشفته می‌کند. در آهنگ «Beat it» مایکل جکسون و موسیقی فیلم‌های Star Trek و 10 Cloverfield Lane از این ساز استفاده شده است. این ساز را می‌توان با انگشت، چوب، لوله توخالی نواخت.

ساز ترسناک نایتمر اینجین یا اپرهنشن اینجین (Apprehension Engine)؛

آشنایی با سازهای ترسناک

این ساز را مارک کورون (آهنگساز) طراحی کرد و تونی داگن اسمیت (گیتاریست) ساخت. نایتمر اینجین صرفا برای تولید صدای ترسناک به‌وجود آمد. این ساز به صورت آکوستیک صدای ترسناک ایجاد می‌کند. این ساز از تعدادی وسیله خط‌کش مانند، میله و تار فلزی تشکیل شده است و صدایی عجیب و آزاردهنده دارد. به گفته سازنده نایتمر اینجین، هر چیزی که صدای ناخوشایند تولید کند را کنار هم قرار داده‌اند تا مخاطب را آزار دهد. در موسیقی متن فیلم The Witch از این ساز استفاده شده است.

ساز ترسناک یای‌باهار(Yaybahar)؛

سازهای ترسناک

این ساز توسط آهنگساز ترک گورکم شن (Gorkem Sen) ابداع شده است. صدای یای‌باهار، موسیقی فیلم‌های ترسناک قدیمی را به یاد مخاطب می‌آورد، در ضمن این ساز کاملا آکوستیک بوده و هیچ عنصر الکترونیکی در آن استفاده نشده است. این ساز از یک دسته، دو سیم و دو دایره پوسته‌دار درست شده که با دو فنر به دسته متصل هستند و با کوچکترین تماس، می‌لرزند و صدایی اکویی تولید می‌کنند.